Mechacenie to powstawanie małych kulek włókien na powierzchni tkaniny lub dzianiny. Tarcie uwalnia końcówki włókien, ruch je splątuje, a mocniejsze nitki przytrzymują supełek przy materiale. Nie jest to zwykły kurz ani automatyczny dowód niskiej jakości. Miękka wełna, kaszmir, bawełna, wiskoza i mieszanki syntetyczne mogą się mechacić, lecz różnią się tempem oraz trwałością kulek.
Gdzie i dlaczego powstaje
Najpierw obejrzyj pachy, boki, mankiety, siedzenie oraz miejsca ocierane przez torbę czy pasek. Luźno skręcona, szczotkowana albo bardzo miękka przędza odsłania więcej końcówek; krótkie włókna łatwiej wychodzą. W mieszance mocny składnik syntetyczny może zakotwiczyć kulki, które z czystego naturalnego materiału z czasem same by odpadły. Znaczenie ma też fason: ciasna warstwa zwiększa ciągłe tarcie.
Rozsądna pielęgnacja
Najpierw ogranicz tarcie. Pierz na lewej stronie, oddzielaj szorstkie rzeczy, używaj worka i nie przepełniaj bębna. Daj dzianinie odpocząć między założeniami, unikaj kontaktu z rzepami. Kulki usuwaj z suchej, płasko rozłożonej rzeczy grzebieniem lub golarką z osłoną, bez nacisku i po próbie w ukrytym miejscu. Nie odrywaj ich palcami, bo wyciągniesz następne włókna.
Oceniaj mechacenie w kontekście. Kilka usuwalnych kulek na miękkim swetrze to nie to samo co szybkie przerzedzenie, zerwane nitki lub dziury.
