Moher pochodzi od kozy angorskiej, a nie od królika angorskiego. Jego włókna są naturalnie lśniące, sprężyste i gładsze na powierzchni niż wiele rodzajów owczej wełny. Zależnie od wieku zwierzęcia i sposobu przędzenia moher może być delikatny jak chmura albo wystarczająco mocny do tkanin o wyraźnej konstrukcji. Często łączy się go z wełną, jedwabiem lub włóknami syntetycznymi, aby zrównoważyć miękkość, trwałość i cenę.
Dotyk i wygląd
Obejrzyj ubranie w bocznym świetle. Dobra moherowa mgiełka powinna rozkładać się równo, nie tworzyć osobnych puszystych grudek. Przesuń dłonią w jednym kierunku: włos powinien się ułożyć bez odsłaniania łysych pasów. Długi, szczotkowany efekt wygląda wyraziście, lecz silniej reaguje na tarcie i początkowo może zostawiać włókna. W krawiectwie niewielki dodatek moheru usztywnia wełnę i pomaga spodniom lub marynarce wracać po zagnieceniu.
Komfort sprawdzaj przy szyi albo na wewnętrznej stronie nadgarstka, nie tylko dłonią. Nawet cienkie włókna mogą łaskotać wrażliwą skórę, a dotyk mieszanki zależy od każdego składnika. Zobacz pachy, mankiety, miejsce pod torbą i siedzenie. Tam włos najszybciej się zbija. Moher jest sprężysty, ale ciągłe tarcie zmienia jego połysk i fakturę.
Pielęgnacja
Wietrz między założeniami i zostaw włosowi miejsce w szafie. Szczotkuj wyłącznie narzędziem do delikatnej wełny, nie wyciągaj luźnych włókien. Stosuj metkę: rzeczy o konstrukcji zwykle wymagają czyszczenia profesjonalnego, a dzianiny do prania potrzebują chłodnej wody, płynu do wełny i minimalnego poruszania. Mokre ubranie podtrzymuj, susz na płasko i odświeżaj włos parą z odległości. Unikaj gorąca, suszarki bębnowej i klejących rolek.
Wybieraj moher dla lekkiego ciepła, sprężystości i subtelnego blasku. Najlepszy nie musi być najbardziej włochaty. Powinien pasować włóknem, mieszanką i wykończeniem do funkcji ubrania.
