Krepa to cała rodzina materiałów rozpoznawalnych po lekko ziarnistej, falowanej lub drobno kamyczkowej powierzchni. Efekt może wynikać z mocno skręconej przędzy, specjalnego splotu albo wykończenia, dlatego sama nazwa nie określa włókna. Krepa jedwabna bywa chłodna i płynna, wełniana jest bardziej sucha i rzeźbiarska, a warianty z wiskozy lub włókien syntetycznych mogą być zarówno lekkie, jak i zwarte.
Jak zachowuje się w ubraniu
Krepa zwykle układa się miękko, ale nie wygląda wiotko, a jej faktura lepiej maskuje drobne zagniecenia niż idealnie gładka tkanina. Unieś materiał pod światło i porusz nim: cienkie odmiany mogą prześwitywać, cięższe utrzymują czyste linie spodni, sukienek i marynarek. Delikatnie potrzyj niewidoczny fragment. Powierzchnia powinna pozostać równa, bez wyciągniętych nitek, połysku i luźnych ziaren.
Obejrzyj szwy oraz podwinięcia. Na fakturowanej powierzchni ślady po igle bywają nieodwracalne, a subtelne krepy mogą strzępić się lub rozciągać po skosie. Gotowa rzecz powinna wisieć prosto, bez marszczenia przy szwach. Jeśli krój opiera się na ruchu, podszewka nie może go usztywniać.
Pielęgnacja
Kieruj się składem, nie tylko słowem „krepa”. Jedwab i wełna często wymagają czyszczenia specjalistycznego; wiskozę lub poliester przeznaczone do prania traktuj łagodnie i bez przeładowania bębna. Nie wykręcaj. Susz z podparciem i jeśli metka gotowego ubrania dopuszcza parę, paruj z niewielkiej odległości po próbie w niewidocznym miejscu, bo mocny docisk może spłaszczyć fakturę lub zostawić połysk.
Wybieraj krepę, gdy zależy Ci na ruchu i szlachetnym, matowym wykończeniu. O jej charakterze decydują razem włókno, gramatura i konstrukcja, a nie sama nazwa.
